Serowar Podlaski
– tradycja korycińskiego

Na jeden kilogram sera potrzeba ponad 10 litrów mleka – to liczby, które najlepiej pokazują, jak pracochłonny i wymagający jest proces tworzenia sera korycińskiego. Ta precyzja i cierpliwość towarzyszą rodzinie Łukaszuków w Gorszczyźnie od kilku pokoleń.

Początki marki sięgają lat 80. XX wieku, kiedy Krystyna i Andrzej Łukaszukowie zaczęli wytwarzać ser koryciński „swojski” z mleka pochodzącego z własnego gospodarstwa. Tradycja serowarska była obecna w rodzinie od dawna – zarówno w Gorszczyźnie, jak i w Krukowszczyźnie, skąd pochodziła matka Anety Łukaszuk-Łapińskiej, ser przygotowywano według starych metod, z naturalną podpuszczką i dojrzewaniem w wiejskich piwnicach.

Ser Koryciński „swojski” wytwarzany jest z pełnego mleka krowiego. Skrzep kroi się na mniejsze kawałki, a następnie ręcznie formuje w charakterystyczne, spłaszczone kule o wadze od 2,5 do 4,5 kg. Proces dojrzewania odbywa się w warunkach zapewniających odpowiednią wilgotność i temperaturę, co pozwala uzyskać intensywny smak i właściwą konsystencję.

W ofercie są sery klasyczne, śmietankowe oraz wzbogacone dodatkami: czarnuszką, bazylią, suszonymi pomidorami, miętą czy orzechami. Popularnością cieszą się również wersje wędzone i długo dojrzewające, które leżakują nawet przez pół roku.

Nowy zakład pozwolił zwiększyć skalę produkcji, ale bez rezygnacji z rodzinnych receptur. Dzięki temu ser ma powtarzalną jakość, a jednocześnie zachowuje swój autentyczny charakter. Rozwinięto także sprzedaż internetową i obecność w mediach społecznościowych, co sprawiło, że koryciński trafia do coraz szerszego grona odbiorców – zarówno w Polsce, jak i poza jej granicami.